Γράφει η Χασακή Αλεξάνδρα

Σήμερα 8:30 το πρωί βγήκα να απολαύσω ένα καφεδάκι στην υπέροχη παραλία της Βόνιτσας….η Βόνιτσα τις πρώτες πρωινές ώρες είναι μεγάλος έρωτας…!!

Κάθομαι που λέτε χαλαρή, χαλαρή και αγναντεύω τη θάλασσα!!

Ξαφνικά ένα μικρό άσπρο βανάκι σταματάει μπροστά σχεδόν από το τραπέζι μας…με αποτέλεσμα να εξαφανίσει τη θέα της θάλασσας!!

Παίρνω βαθιές ανάσες…μιλάω στον εαυτό μου και λέω: άστο να πάει….μη δίνεις σημασία…έχεις καταντήσει γραφική…και να του πεις να το πάρει…..κάποιος άλλος θα έρθει να πάρει τη θέση του!!

Το βουλώνω λοιπόν και συνεχίζω να πίνω όσο πιο ήρεμα μπορούσα το καφεδάκι μου!!

Ξαφνικά ακούω από το διπλανό τραπέζι:

– Γιώργο;;;

Βλέπω λοιπόν τον κύριο που βγήκε από το άσπρο αυτοκίνητο να γυρίζει το κεφάλι και να ψάχνει αυτόν που τον φώναξε…

– Αααα γεια σου Κώστα απαντάει ο Γιώργος και κάνει να φύγει…

– Να σε ρωτήσω κάτι Γιώργο , του λέει ο Κώστας που σε ξέρω και σου έχω το θάρρος;;

-Ναι, απαντάει εκείνος σχεδόν αποσβολωμένος…

– Ξέρεις πόσο έχει ο καφές Γιώργο μου, εδώ;

Κοιτάει ο Γιώργος τον Κώστα χωρίς να απαντήσει, φανερά περίεργος μάλλον για το περιεχόμενο της ερώτησης…

– 2μιση ευρώ απαντάει ο Κώστας

Ο Γιώργος συνεχίζει να κοιτάζει χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λέξη και σίγουρα μέσα του αναρωτιέται γιατί γίνεται αυτή η κουβέντα…

– Και ξέρεις Γιώργο μου γιατί έχει 2μιση ευρώ;;

Τίποτα ο Γιώργος…κάγκελο…ενώ ο Κώστας συνεχίζει ακάθεκτος..

– Γιατί μαζί με τον καφέ σου προσφέρουν και τη θάλασσα!!!

Τον κοιτάζει τελείως στα χαμένα ο Γιώργος…και συνεχίζει ο Κώστας..

-Τώρα λοιπόν που έβαλες το αυτοκίνητό σου εκεί, πάει η θάλασσα…

Σπάει ένα χαμόγελο ανησυχίας ο Γιώργος…

– Να το πάρω ρωτάει σχεδόν στα χαμένα…

– Όχι λέει ο Κώστας, φαντάζομαι πας εδώ δίπλα στην τράπεζα άρα δεν θα αργήσεις, είπε όλο νόημα ο Κώστας…

-Για καφέ πάω απάντησε ο Γιώργος..

– Αααα λέει ο Κώστας…. καλά , επειδή σε ξέρω χρόνια και σε συμπαθώ ( μαλαγάνας ο Κώστας) , εάν έρθει η τροχαία θα πω πως πετάχτηκες στην τράπεζα!!

– Η τροχαία;;; απαντάει όλο απορία ο Γιώργος.. απαγορεύεται εδώ που το έβαλα ρωτάει τελείως αφελώς ο Γιώργος…

– Έτσι πιστεύω, κοίτα πόσα σήματα ότι απαγορεύεται η στάθμευση έχει πίσω σου…αλλά δεν πειράζει θα τους πω εγώ να μην σε γράψουνε , πήγαινε για το καφεδάκι σου και εγώ θα μείνω εδώ να προσέχω το αυτοκίνητό σου, είπε όλο ειρωνεία ο Κώστας την οποία ο Γιώργος μάλλον δεν κατάλαβε!!

Τι πιστεύετε πως έγινε;;;;

Μα φυσικά ο Γιώργος πήγε για καφέ και άφησε τον Κώστα να προσέχει το αυτοκίνητό του!!!

Καθώς απομακρύνονταν ο Γιώργος , γυρίζω κοιτάζω τον Κώστα με βλέμμα συμπαράστασης και μου λέει: κοίτα τον, τίποτα δεν κατάλαβε το βόδι..χαχαχα!!

Αμ τι την ήθελες τόση ειρωνεία Κώστα μου;;;

Μέχρι στις 10 που φύγαμε , η παραλία γέμισε Γιώργηδες που κατέβηκαν να πιούν καφέ με θέα τα αυτοκίνητά τους!!