Ο νέος δρόμος Βόνιτσα – Άγιος Νικόλαος – Λευκάδα ενώνει προορισμούς.
Συνδέει όμως και τον τόπο εκατέρωθεν του δρόμου;
Η νέα οδική σύνδεση παρουσιάστηκε ως ένα έργο μεγάλης αναπτυξιακής σημασίας, που θα βελτιώσει την οδική ασφάλεια, θα μειώσει τους χρόνους μετακίνησης και θα ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη ενός σύγχρονου και ασφαλούς δρόμου.
Το ερώτημα είναι: ανάπτυξη για ποιον και με ποιο κόστος;
Γιατί ένας δρόμος μπορεί να συνδέει τη Βόνιτσα με τη Λευκάδα, το Άκτιο και την Αμβρακία Οδό, αλλά ταυτόχρονα να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα για όσους ζουν, εργάζονται και έχουν περιουσίες ανάντη και κατάντη του δρόμου.
Το επίσημο φυσικό αντικείμενο του έργου περιλαμβάνει, πέρα από τον κύριο άξονα, περίπου 8,95 χιλιόμετρα παράπλευρων οδών, κόμβους, κάτω διαβάσεις και άλλα τεχνικά έργα.
Όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει:
Έχουν προβλεφθεί επαρκείς συνδέσεις για τους κατοίκους, τις ιδιοκτησίες, τις αγροτικές εκτάσεις και τις δραστηριότητες που βρίσκονται εκατέρωθεν του νέου δρόμου;
ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΟΠΤΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ
Ένας σύγχρονος δρόμος δεν είναι μόνο:
άσφαλτος
κόμβοι
στηθαία
χιλιόμετρα
χρόνος μετακίνησης
Είναι και συνέχεια.
Συνέχεια της τοπικής οδικής κυκλοφορίας.
Πρόσβαση στις περιουσίες.
Συνέχεια της αγροτικής δραστηριότητας.
Προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Και, πάνω απ’ όλα, συνέχεια της φυσικής ροής των υδάτων.
Γιατί δεν είναι ανάπτυξη να φτάνει κάποιος ταχύτερα στη Λευκάδα, όταν ο κάτοικος που βρίσκεται λίγα μέτρα από τον νέο δρόμο μπορεί να χρειάζεται χιλιόμετρα παράκαμψης για να φτάσει στην ιδιοκτησία του.
Δεν είναι ανάπτυξη να δημιουργείται ένας σύγχρονος κεντρικός άξονας και ο τόπος εκατέρωθεν αυτού να αντιμετωπίζεται ως παράπλευρη απώλεια.
ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΡΑ;
Εδώ βρίσκεται ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα.
Η κατασκευή ενός μεγάλου οδικού έργου αλλάζει τη μορφολογία του εδάφους, τις κλίσεις και τις φυσικές απορροές.
Συγκεντρώνει επιφανειακά ύδατα και τα οδηγεί μέσω τεχνικών έργων σε συγκεκριμένα σημεία.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς:
«Υπάρχει οχετός;»
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
«Πού καταλήγουν τα νερά μετά τον οχετό;»
Γιατί ένας οχετός που οδηγεί μεγάλες ποσότητες νερού σε ένα σημείο, χωρίς επαρκή και ασφαλή συνέχεια της φυσικής απορροής, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το πρόβλημα λύθηκε.
Μπορεί απλώς να μεταφέρθηκε.
Από τον δρόμο στο χωράφι.
Από το δημόσιο έργο στην ιδιωτική περιουσία.
Από τη μελέτη στο περιβάλλον.
Και τελικά από την Πολιτεία στον πολίτη.
Ποιος έχει την ευθύνη όταν η απορροή ενός δημόσιου έργου επηρεάζει μια ιδιωτική ιδιοκτησία;
10 ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
1. Πόσες και ποιες συνδέσεις έχουν προβλεφθεί ανάντη και κατάντη του νέου δρόμου;
2. Πόσες υφιστάμενες προσβάσεις καταργήθηκαν ή δυσχεράνθηκαν και ποιες εναλλακτικές διαδρομές προβλέφθηκαν;
3. Ποια είναι η μέγιστη απόσταση που καλείται σήμερα να διανύσει ένας κάτοικος για να περάσει από τη μία πλευρά του δρόμου στην άλλη;
4. Με ποια υδρολογική μελέτη σχεδιάστηκε κάθε τεχνικό έργο αποστράγγισης;
5. Πού καταλήγουν τα νερά μετά από κάθε οχετό; Υπάρχει τεχνικά σχεδιασμένη και ασφαλής συνέχεια της απορροής;
6. Ποιος έχει την ευθύνη για πιθανή διάβρωση ή ζημιές που μπορεί να προκαλέσει η μεταβολή της φυσικής απορροής;
7. Έχουν ελεγχθεί οι επιπτώσεις των νέων απορροών στις ιδιωτικές ιδιοκτησίες;
8. Γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις ζητείται η ανοχή ή η συνεργασία ιδιώτη για τη διευθέτηση υδάτων που προέρχονται από δημόσιο έργο;
9. Έχει ελεγχθεί η συμβατότητα των λύσεων με το ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον της περιοχής;
10. Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη εάν τα προβλήματα εμφανιστούν μετά την ολοκλήρωση του έργου;
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΝΟΣ ΔΡΟΜΟΥ ΔΕΝ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ
Ένα τέτοιο έργο θα κριθεί στην πράξη από το αν:
οι άνθρωποι μπορούν να φτάνουν στις περιουσίες τους,
οι περιοχές εκατέρωθεν του δρόμου παραμένουν λειτουργικά συνδεδεμένες,
οι φυσικές απορροές έχουν πραγματικά και με ασφάλεια διευθετηθεί,
το περιβάλλον προστατεύεται και μετά την ολοκλήρωση του έργου,
και οι ιδιώτες δεν καλούνται να επωμιστούν τις συνέπειες προβλημάτων του δημόσιου σχεδιασμού.
Γιατί ανάπτυξη δεν σημαίνει μόνο:
«Φτάνουμε γρηγορότερα».
Σημαίνει:
«Προχωράμε όλοι μαζί».
Ο κάτοικος.
Ο αγρότης.
Ο επαγγελματίας.
Ο επισκέπτης.
Η τοπική κοινωνία.
Το περιβάλλον.
Ο νέος δρόμος είναι ένα σημαντικό έργο για την περιοχή.
Αλλά ένας πραγματικά σύγχρονος δρόμος δεν τελειώνει στην άσφαλτο.
Οφείλει να έχει προβλέψει:
τον άνθρωπο
την περιουσία
το περιβάλλον
τα νερά
Γιατί τελικά:
Ένας δρόμος που ενώνει δύο προορισμούς δεν πρέπει να χωρίζει τον τόπο στα δύο.
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
