Πέντε μήνες μετά, η κατεδάφιση έμεινε στη μέση! Ερωτήματα για το κτίριο της πρώην Ένωσης στη Βόνιτσα.
Ένα επικίνδυνο ερώτημα για την ασφάλεια των πολιτών και πολλά αναπάντητα ερωτήματα για τους χειρισμούς της Δημοτικής Αρχής.
Πέντε μήνες πέρασαν από την ημέρα που ξεκίνησαν οι εργασίες κατεδάφισης τμήματος του κτιρίου της πρώην Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών στη Βόνιτσα και η εικόνα στο σημείο παραμένει ουσιαστικά η ίδια με εκείνη της ημέρας που οι εργασίες διακόπηκαν.
Μπάζα, κατεστραμμένα δομικά στοιχεία και ένα κτίριο που θυμίζει περισσότερο εγκαταλελειμμένο εργοτάξιο παρά χώρο στον οποίο έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες εργασίες. Και όλα αυτά σε ένα σημείο από το οποίο περνούν καθημερινά κάτοικοι και διερχόμενοι.
Το αυτονόητο ερώτημα είναι ένα: ποιος έχει αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλεια του χώρου και τι μέτρα έχουν ληφθεί ώστε να μην κινδυνεύσει κανείς;
Η κατάσταση που καταγράφεται στην εικόνα του κτιρίου γεννά εύλογες ανησυχίες. Δεν αρκεί να ξεκινά μια παρέμβαση και στη συνέχεια να παραμένει σε εκκρεμότητα επί μήνες. Εφόσον οι εργασίες δεν μπορούν να συνεχιστούν άμεσα, οφείλουν τουλάχιστον να έχουν εξασφαλιστεί οι αναγκαίες συνθήκες προστασίας των πολιτών.
Οι απαντήσεις που δεν έριξαν φως…
Το ζήτημα είχε απασχολήσει τότε και το Δημοτικό Συμβούλιο. Ωστόσο, οι απαντήσεις που δόθηκαν από τη Δημοτική Αρχή δεν φαίνεται να έλυσαν τις απορίες γύρω από τους λόγους που οδήγησαν στην έναρξη της συγκεκριμένης ενέργειας, ούτε να έδωσαν μια σαφή εικόνα για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει.
Ποιος ήταν ο σχεδιασμός; Με ποια διαδικασία αποφασίστηκε να προχωρήσουν οι εργασίες; Ποιο ήταν το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα και γιατί, πέντε μήνες αργότερα, το αποτέλεσμα παραμένει αυτό που βλέπουμε σήμερα;
Κυρίως, υπήρχε εξαρχής ολοκληρωμένος σχεδιασμός για την παρέμβαση ή η υπόθεση προχώρησε χωρίς να έχουν διευθετηθεί όλα όσα απαιτούνταν για την ολοκλήρωσή της;
Από την κατεδάφιση στο Αυτόφωρο
Η υπόθεση είχε προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση και για έναν ακόμη λόγο: κατά την έναρξη των εργασιών, οι εργάτες που είχαν μεταβεί στο σημείο για να πραγματοποιήσουν την κατεδάφιση συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας.
Το γεγονός αυτό καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για σαφείς απαντήσεις.
Ποιο ακριβώς ήταν το νομικό και διοικητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο επιχειρήθηκε να πραγματοποιηθεί η κατεδάφιση; Είχαν προηγουμένως εξασφαλιστεί όλες οι απαιτούμενες άδειες και εγκρίσεις; Υπήρχαν εκκρεμότητες ή ζητήματα που δεν είχαν διευθετηθεί πριν από την έναρξη των εργασιών;
Και, τελικά, ποιος είχε την ευθύνη να διασφαλίσει ότι η διαδικασία θα εξελισσόταν νόμιμα και χωρίς προβλήματα;
Τα ερωτήματα αυτά δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη παρανομίας. Είναι, όμως, ερωτήματα που δικαιούνται να θέτουν οι πολίτες, ιδιαίτερα όταν μια παρέμβαση ξεκινά, διακόπτεται και αφήνει πίσω της μια κατάσταση που παραμένει επί μήνες χωρίς ορατή εξέλιξη.
Πότε θα δοθεί λύση;
Πέντε μήνες μετά, η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί με το συγκεκριμένο κτίριο.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα:
Πότε προβλέπεται να συνεχιστούν και να ολοκληρωθούν οι εργασίες;
Ποια μέτρα έχουν ληφθεί για την ασφάλεια των κατοίκων και των διερχομένων;
Έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαιτούμενες άδειες και εγκρίσεις για τη συνέχιση της κατεδάφισης;
Ποιος είναι ο σχεδιασμός για την απομάκρυνση των μπάζων και την αποκατάσταση του χώρου;
Γιατί, ενώ έχουν περάσει πέντε μήνες, δεν έχει υπάρξει μια ορατή εξέλιξη που να δίνει τέλος στην εικόνα αυτή;
Η υπόθεση της πρώην Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών δεν αφορά πλέον μόνο μια κατεδάφιση που έμεινε στη μέση. Αφορά την ασφάλεια στον δημόσιο χώρο, τη διαχείριση μιας δημοτικής υπόθεσης και την υποχρέωση της διοίκησης να ενημερώνει με σαφήνεια τους πολίτες.
Γιατί, τελικά, στη Βόνιτσα δεν αρκεί να ξεκινούν οι εργασίες. Πρέπει να υπάρχει σχέδιο, νομιμότητα, υπευθυνότητα και —κυρίως— ολοκλήρωση.
Και μέχρι να δοθούν πειστικές απαντήσεις, το ερώτημα παραμένει: ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς συνέβη και πότε θα τελειώσει αυτή η εκκρεμότητα;
