Η ιδέα για ένα θερινό σινεμά στη Βόνιτσα δεν γεννήθηκε μόνο ως μια προσωπική σκέψη. Συζητώντας το τελευταίο διάστημα με επαγγελματίες της περιοχής, διαπίστωσα ότι υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον και, κυρίως, η πεποίθηση ότι ένας θερινός κινηματογράφος θα μπορούσε να προσφέρει κάτι καινούργιο στην καλοκαιρινή ζωή της πόλης. Άνθρωποι που γνωρίζουν την καθημερινότητα της Βόνιτσας, την κίνηση του καλοκαιριού και τις ανάγκες της τοπικής αγοράς, μου τόνισαν χαρακτηριστικά ότι «αυτό πρέπει να γίνει».
Και ίσως έχουν δίκιο. Η Βόνιτσα έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν να μετατρέψουν μια κινηματογραφική προβολή σε εμπειρία: τη θάλασσα, το ηλιοβασίλεμα, το κάστρο, την Κουκουμίτσα και τους όμορφους υπαίθριους χώρους της. Ένας θερινός κινηματογράφος στον Φάρο, στην Κουκουμίτσα ή ακόμη και σε μια κατάλληλη ταράτσα με θέα θα μπορούσε να γίνει ένας νέος χώρος πολιτισμού και ψυχαγωγίας.
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να ξεκινήσει ως μια μεγάλη και δαπανηρή μόνιμη εγκατάσταση. Θα μπορούσε αρχικά να δοκιμαστεί ως ένας μικρός κύκλος θερινών προβολών, ένα «πιλοτικό» κινηματογραφικό καλοκαίρι, ώστε να φανεί η ανταπόκριση του κόσμου.
Το σημαντικό είναι ότι η ιδέα φαίνεται να βρίσκει ανταπόκριση όχι μόνο στους κατοίκους, αλλά και στους ανθρώπους της τοπικής επιχειρηματικότητας. Και όταν μια πολιτιστική πρόταση μπορεί ταυτόχρονα να δώσει ζωή στην πόλη, να δημιουργήσει μια νέα καλοκαιρινή συνήθεια και να ενισχύσει την τοπική αγορά, τότε αξίζει τουλάχιστον να ανοίξει η συζήτηση.
Η δική μου πρόταση:
1. Θερινό σινεμά στον Φάρο
Αυτή θα ήταν ίσως η πιο ατμοσφαιρική ιδέα.
Φαντάσου:
μεγάλη οθόνη προς τη θάλασσα,
ξύλινες ή μεταλλικές καρέκλες,
χαμηλό φωτισμό,
ποπ κορν, αναψυκτικά, μπύρα/κρασί,
προβολές μετά τη δύση του ήλιου,
πριν από την ταινία ένα μικρό αφιέρωμα ή μουσική.
2 : Θερινό σινεμά στην Κουκουμίτσα
Αυτό θα μπορούσε να γίνει κάτι πραγματικά ξεχωριστό.
Η Κουκουμίτσα έχει το στοιχείο της μικρής απόδρασης: πας για βόλτα, βλέπεις τη θάλασσα και μετά παρακολουθείς ταινία κάτω από τα αστέρια.
Θα μπορούσε να λειτουργεί περισσότερο ως summer cinema event παρά ως καθημερινός κινηματογράφος.
Για παράδειγμα:
Παρασκευή – ελληνικός κινηματογράφος
Σάββατο – κλασικές ταινίες
Κυριακή – οικογενειακή ταινία
Και μία φορά τον μήνα μια μεγάλη ειδική προβολή.
3: Κινηματογράφος σε ταράτσα
Αυτό ίσως είναι και το πιο εύκολο μοντέλο για να ξεκινήσει.
Μια μεγάλη ταράτσα με θέα:
στη θάλασσα,
στο κάστρο,
στην πόλη.
Μικρή χωρητικότητα, π.χ. 50–100 άτομα, και πιο «boutique» χαρακτήρας.
Θα μπορούσε να συνδυάζεται με: ταινία + ποτό + μικρό μενού.
Έτσι δεν ανταγωνίζεται έναν μεγάλο κινηματογράφο. Γίνεται μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή έξοδος.
4. «Cinema by the Sea»
Μπορεί να γίνει και κάτι ακόμα πιο σύγχρονο.
Να μην υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση.
Ένας κινητός θερινός κινηματογράφος της Βόνιτσας που κάθε εβδομάδα αλλάζει σημείο:
* Φάρος
* Κουκουμίτσα
* παραλία
* κάποια πλατεία
* ταράτσα
Έτσι θα μπορούσε να γίνει θεσμός του καλοκαιριού.
